Rölanti meselesi

Selam Millet,

Ver coşkuyu yavaştan, yiyorsa yaşayalım bakalım..

Kendimizi bir taşıta benzettiğim için özür dilemeli miyim bence hayır. Çoğu zaman hayatı rolantiye alıyoruz. Motor çalışıyor ama minimumla nereye kadar gidebileceğiz ki? Bir kaç süre sonra yani hadi bu tutulmadan da sabırla geçersek hayat rolantiden çıkartmak zorunda kalacak da hazır mıyız? Yok hazır olmasak da çıkacağız mecbur hazırlanalım bari napalım?

Manic street preachers versiyonda sabah beri the love of richard nixon dinliyorum iyi bir keşfet şarkısı. Ama bayağı Richard Nixon'un aşkı değil bu bir hayat hikayemiz ve hala en iyi yıllar bizi bulmadı mı belki yaşadığımız her an da bayram olabilir ama bu tutulmada ne desem ya az ya da fazla söylemiş olabiliriz. O yüzden çok şey yapmayalım isterseniz burayı.

Tutulmadan sakince ve farkındalıkla geçelim. Ondan sonra hayat ringe dansa çıkarıyor her birimizi kendi alanlarımızda. Nereden sınanıyorsak neyi bugüne kadar yapamadıysak başarısız olduysak oralardan dansa çıkmaya hazırlanıyoruz gibi bir bilgi geldi. Üstelik gelen bilgiye göre sahne de çakallar dolu ben çakal diyorum da vahşi doğadan her birimiz oradayız işte modern hayat rollerimizle. Biraz dans biraz çakallarla dans biraz sahnede bizden birilerini bulabiliriz. İşin aslı bu arada şöyle daha çok bizden birilerini görürsek onları zaten tanıyoruz olayımız onlar değil olayımız tanımadıklarımızla (aslında burası başaramadığımız yönlerimiz daha çok) onları tekrar deneme şansı veriyor hayat. Bu arada hayat bunu aralıklı olarak sürekli veriyor aslında belli döngülerde bu sefer pek isteğe bırakmıyor kesin herkes kendi sahnesinde bir oynayacak yani. İster halay çekin, ister rock söyleyin, ister caz blues takılın, isterseniz pop gidin kim hangi müzik türünde dansa çıkarsa neyle çıktığı değil, nasıl dans ettiği değil sahnede ne kadar eğlendiği önemli. Gerçekten ne kadar eğlendiği önemli çünkü burayı şöyle düşünelim. Dansın sonunda en iyi dans eden de kendisine göre en önemli müzik türünü seçende, en kötü dans eden de ölecek. O yüzden sahneye çıkınca eğlenmeye bakalım. Dansın içinden iyisiyle kötüsüyle geçmeye bakalım.

Rölanti iyiydi gibi geliyor ama dediğim gibi minumumlarla da gidemedik. Asıl meselemiz Haziran ayında rölantiden çıkmakla başlayacak gibi görünüyor. Sahnede düşebiliriz, utanabiliriz, egomuz kırılabilir, çok iyi hissedebiliriz, egomuzu besleyebiliriz, sarhoş olabiliriz, buydu diyebiliriz, hayır istediğim bu değildi diyebiliriz, çok çalışabiliriz, çok okuyabiliriz belki hiç araştırma yapmayabiliriz, çok sevişebiliriz belki hiç dokunmayız, tüm bildiklerimizin hatalı ya da eksik olduğunu görebiliriz ya da oha ne kadar çok doğru ya da yanlış yapmışım diyebiliriz hiç bir şey yapmadan bir ağaç altında uzanıp güneşin tadını çıkarabiliriz ama aslında tek gerçek sahnedeyken sahnede olduğumuzun farkında olup orada sadece eğlenebilmek. Dediğim gibi dans sonu herkes ölecek zaten o yüzden sahnedeyken eğlenebildiğimiz kadar eğlenelim. Haydi bakalım yiyorsa yaşayalım..

Herkese hayat sahnesinde iyi danslar diliyorum.