İyi ki Varız, İyi ki Yokuz.

Sürdürmeyi sürdür...

Selam millet,

Biz deneyimleyelim diye hayat var, deneyim derinliğinde yaşamak var. Uyananlar için sonsuz alem ve unsur var, uykuda olanlar için sonsuz acı ve kaygı var. Hayat yolculuğunda insanların yapabildiği tek keşif yolun, kendilerini er ya da geç başlangıç çizgisine getirecek olan yan yol olduğudur.

Derin bir bakış açısında var olmak ya var olmamak arasında pek bir şey olmadığını bir kitabı okurken aydınlanmıştım. Büyük usta Thich Nhat sağ olsun. Sonra pek bir şey pek eskisi gibi olmadı. Bırakmanın sonsuz hürlüğüne aşık oldum. Vazgeçemeyenlerin sonsuz ızdıraplarına şahit oldum. Bazen bir şeylerin anlatılması gerekmiyor ve gerekmeyişlerin bu gerekmeyişlerimizin kurtuluşu beni sevindirdi. Gerçekten emin olduğumuz şeyi anlatmaya ve göstermeye gerek var mı? Yok tabi ki.. Hürlüğün içimizde yayılışıdır artık bu. Burası korkulardan ve alışkanlıklardan sıyrıldığımız bir noktadır. Burası bir tür nirvanadır.

Bu ara instagram reelslerinde gördüğüm bir çokça yayılan vioda var. Bizim Pascal'ın sözünü almışlar ve şunu demişler '' Mutsuzluğun tek nedeni, insanın odasında sessizce nasıl oturacağını bilememesidir. Bunu biraz açmak istiyorum. Blaise Pascal evet böyle bir cümle kurar fakat bunu nasıl kurar? Pascal aslında burada Seneca ve Aurelius'un sözlerini harmanlıyor ve şöyle diyor '' İnsanlık onurumu aramam gereken yer uzam değil, düşünce yapımdır. Toprak sahibi olmanın bana faydası olmayacaktır. ( O zamanlar toprak sahibi olmak meşru tabi şimdilerde bir mülk, şirket, statü sahibi olmak diyelim) Evren uzam yoluyla beni kavrar ve bir parçacık gibi içine çeker; bense düşünce yoluyla evreni kavrarım.'' Orada burada koşturmak sadece zihinleri dağıtmanın bir yoludur. Koşuştururken düşünceye çok az yer kalacağından koşuşturmaya devam edin. Böylelikle kendinize daha yakından bakma görevinin dayanılmaz yükünden kurtulabilirsiniz.

Kendimize yakından bakmak cidden bir yüktür ve çoğu kişi için de dayanılmazdır. Bunun temeli şudur insanlar evrenin sonsuzluğunu hatırlarlarsa kendi mutlak önemsizlikleriyle yüzleşmek zorundadır. Kendimizi mutlak önemsiz mi sayıyoruz asla! Bayılıyorum şişkin egolu insanların aslında bir kahveyi tek başına bir yerde yudumlayacak kadar kendileriyle vakit geçirememesine. Bir an için bile zihni insanların ne düşündüğünden ayrılamıyor. Burayı eleştirmiyorum burayı cidden üzücü buluyorum kendi çevremizde küçük bir komüniteye hükmederiz ama başka bir çevrede gidip te başına bir fincan kahve içemeyecek kadar güven ve özgüven yoksunuyuzdur aslında. Bu durumu acımtrak buluyorum. Ah insanın küçücük kendi dünyası...

Bu yazı bu kadar.

Bir sonrakine kadar gözlerinizden öperim..

Bir beach house tadında şarkı bırakayım gitmeden..

Herkese kendi dünyasında ve kendi bildiği kadar iyi geceler diliyorum sayın okur... Çünkü bu hayat sadece buraya kadar bildiklerimizden ibaret. Başka da hiç bir şey değil.