Anne ben böyle şiirler yazmak istemezdim işte...

Vedalar mı büyütür insanı?

Bir metroda kalem kağıtla bir şeyler yazarken.

Bir Aşk'tan geçtim oysa ki az önce ..

Bir düşüş gördüm kendimde.

Bir kuş daha büyüdü benimle.

İşte o zaman anladım ki

Ben belki de şair olmaya geldim bu döneme.

Bir derinlikte arayışımı buldum kendimde.

İçim aydınlandı, içim büyüdü.

Bu dünyadan geçerken görenlerin gözünden baktım dünyaya.

İçim ürperdi, içim acıdı.

Sahi ben ne yazacaktım, tüm bunları yazmadan önce?

Öylece baktım deftere?

Ananeme, anneme, teyzeme, kuzenime, tontiğe, Begüm'e..

Anne, Tanrı olsam, yoksulluğu ömürden saymasam?

Aslında tüm annelere..

Selam Millet,

Öncelikle tüm annelerin anneler gününü kutlarım. Çok kutsal çünkü. Biz çocuklara da annelere teşekkür etmek düşüyor. Spiritüel bağlamda annemizi seçeriz ve onlarda taa doğmadan önce bizi doğurmayı kabul ederler. Bir anlaşma yaparız yani onlarla. Biz dünyaya gelmek istediğimizi ve onları seçtiğimizi söyleriz, onlarda kabul ederlerse bizi dünyaya getirmeyi kabul ederler. Öncelikle başlıkta yazdığım, sonrada bunları okuyan herkesin annesine teşekkür ediyorum bizi kabul ettikleri için. Neden onları seçtiğimiz hayatta tam da sınandığımız konularla ilgilidir bazen onlara çok kızarız bazen hiç anlaşamayız ama en derinde ve temelde bir tek ister kadın ister erkek olalım daha doğrusu feminen ya da maskülen olalım ya da cinsiyet farketmeksizin ister eril özelliklerimiz ister dişil özelliklerimiz yüksek olsun hepsi temel de anne kaynaklıdır. Anne'yi anlarsak kendimizi anlarız. Anneyi bilirsek özümüzü biliriz. Anneyi seversek kendimizi ve başkasını sevebiliriz. Annelerimiz gerçekten kutsaldır. Cennet de gerçekten ayaklarının altındadır. Başka da bir yer de aramayalım.

Anne ben geldim, dizlerin duruyor mu başımı koyacak?

Anne ben geldim, ben oğlun, kızın (hayırsızın)...

Teoman Selda Bağcan'ın şarkısını gerçekten çok güzel yorumlamış. Teoman bizim neslin kült sanatçısıdır kanımca. Neyse burayı geçiyorum.

Büyüdükçe annemizin en eleştirdiğimizin özelliklerini almaya başlıyoruz. Çok sinirleniyoruz, kızıyoruz ama özünde onun en doğruyu ve bizim için en doğrusunu istediğini de biliyoruz.

Bağlı varoluşumuzun doğasını anladığımdan beri öncelikle ananemle başlayalım bana ilk bölme işlemini öğrettiğinden beri ona saygım sonsuz. İlkokulda en iyi bölme işlemi ve sınavlarından en yüksek notu ben alıyordum sayesinde, bir şekilde rakamları öğretmişti ve bu yaşlarda rakamlarla insan hayatını keşfedeceğimden haberim yoktu, o yüzden kendisine minnettarım, şimdilerde numeroloji diye bir dalla ilgilendiğimden beri ve hayata çarp, böl, topla, çıkar rakamlarıyla ve enerjileriyle baktıktan sonra hayatımda önemi günbegün daha da artıyor. Kendisine bildiklerinden daha fazlasını öğretmeye çalıştığı için minnettarım. Bir de annemi ve teyzemi var ettiği için tabi!

Anne kısmı herkeste olduğu gibi olmadığını iddia etse de bu arada kişi en temel özellikleri ve özümüzü anneden alırız. Annemiz neyse kadın bulunduğu her alanda annesi olur, erkekte annesi gibi partner arar durur aslında. Yaşamımızın geçim kaynağı budur. Annem için ne söylesem az kalır hem komple o olmak isterim çünkü sadece ev hane alanlarını yönetmekle kalmaz hem de arkadaşlık ilişkilerinde hem de iyilik konularında öncüdür. Kendisini beni hayata itmiş hadi bakalım savaşabiliyor musun diye izlemiştir defalarca. Yardım istediğim zamanlarda (pek isteyemedim verdiği rolden dolayı) aferin bak hayatta kalabiliyorsun demiştir. Çocukluğumda Jules Verne'in bütün kitaplarını İznik panayırından alıp okuttuğu için kendisine minnettarım. Tabi sonra neden küpe takan daha süslü bir kızı olmadığı için şikayet eden de kendisi ama hem kendi olamadığını misyonu vermiştir hem de hayalindeki süslü kız çocuğu olamadığım için belki şikayettedir biraz. Bilemiyorum biz de çok yeni çözüyoruz kendimiz sorununu. Annemi hiç duygusal görmedim hep çok sert ya da umursamıyorum tavrını bana kattı. Bana bireyselliği ve kendi başınalığını çok iyi öğretti ama ikili ilişkilerim pek iyi olmadı. Şimdilerde bunun farkını ve önemini öğreniyoruz birlikte.

Teyzoşşş aramızda en duygusalı odur. Kuzenim benim tam tersime tüm partnerlik ilişkilerinde duygularını gösterme işini çok iyi becermiştir. O da tam tersine şimdilerde bireysel olmayı öğreniyor. Tamamlanmayı o zaman öğrendim. Eksiklerimizi birbirimize anlatıyoruz ve yaşamak deneyimi böyle çok hoşuma gitti. Şimdilerde çok güzel bir kadın oldu. Heyecanlı bir nişan deneyiminden geçtik tabi tüm hikayelerin tatlı sonla bitmesi gerekmiyor, bazıları çok öğretici oluyor bu bizim için öyle bir hikayeydi..

Tontik, asıl adı Sarıgül. Sarışın bir kadın olduğundan ve bana çok benzediğinden onunla aramızda özelikle son bir kaç aydır bence hem sevecen hem de bana ızgın bir yapısı var. Beni yarım akıllı olarak nitelendiriyor çünkü kendi jenerasyonuna göre çokkk yarım akıllıyım aklıma eseni yapıyorum ve napsın kızı da beni sevdiği için pek ses çıkaramıyor. Napalım bence Tontik de çok sert, kova jenerasyonunun en bir şey beğenmeyeni .Bir kere beni sevmiyorsun dedim diye o konuşmadan iki hafta sonra telefonda ben aslında seni çok seviyorum diyor bir Tontik için bunu demek çok zor biliyoruz ve onu tolere ediyoruz ve onu çok seviyoruz.

Begüm, anneler ve kadınlar gününde coşuyoruz. Hayatta tek gerçek sahip olduklarımız kendimiz ve hayatımızdaki kadınlar oldukları için bugünleri coşkuyla kutluyoruz. Hiç kardeşim olmadı ama bunu dünya üzerinde onunla tattığımı düşünüyorum. Artık her tribimizi anlıyor birbirimizi bazen rahat bırakıyoruz ama çoğunlukla çok seviyoruz. En güçlü bulduğum kadınlar sırada ilk 3'de yerini alır. Biliyorum ki onun da kendi olma davası hiç itmeyecek, bazen törpülenecek bazen hiddetlenecek bazen susacak bazen çok derin sevecek ama hepsinin çok geçici olduğunu bilecek. Öyle bazen çok kırılgan ve güçlü bazen hiç boyun eğmeyecek bir kadın olarak devam edecek..

Niş bir yazıdır. Kendimce en güzeli ve anlamlısıdır.

Tüm annelerin anneler günü kutlu olsun.

İyi ki varsınız, olmasaydınız bu dünya deneyimini yaşayamazdık...